Rodzina babkowate (Gobiidae)
Są to ryby z płytkich stref mórz, ujść rzek itd., słonawych przybrzeżnych okolic; tylko niektóre żyją w wodach słodkich. Przebywają blisko dna, wśród kamieni i innych kryjówek. Samiec broni swojego terytorium, którego sercem jest grota. Tam odbywa się tarło babek, ikra przytwierdzana jest do wyczyszczonej ścianki groty. Opiekuje się nią samiec. Ryby te można hodować najwyżej z bardzo łagodnymi współmieszkańcami. Babkowate wymagają pokarmu żywego. Przy hodowli tych ryb w morskiej lub mocno słonej wodzie bardzo trudno wykarmić narybek, ze względu na brak odpowiedniego rodzaju żywego „pyłu", który żyłby w tej wodzie. Są to ryby smukłe, w większości o kształcie torpedy.
Rodzina babkowatych dzieli się na 4 podrodziny. W podrodzinie Gobiinae płetwy brzuszne zrośnięte są w jedną płetwę, tworzącą przyssawkę. W podrodzinie Eleotrinae są one rozdzielone. W. podrodzinie poskoczków (Periophthalmi-nae) są zrośnięte całkowicie lub częściowo, a poza tym nasadowa część płetw piersiowych jest umięśniona. Przedstawiciel tej podrodziny zostanie opisany w następnym rozdziale.
Z podrodziny Gobiinae wspomnieć trzeba małe — do 4,5 cm, żółtoczarne, prążkowane gatunki — Brachygobius nu-nus Hamilton-Buchanan — babka karłowata; Brachygobius xanthozona Bleeker" i Brachygobius aggregatus Herre. Żyją one w wodach słonawych i ujściach rzek w płd.-wsch, Azji; pierwszy gatunek także na polach ryżowych, ostatni zaś w morzu. W akwarium wymagają wody twardej z dodatkiem soli morskiej lub kamiennej w proporcji 2-3 łyżki na 10 I. Tylko niektóre rośliny utrzymują się w tak przyrządzonej wodzie, wystarczy jednak, gdy w akwarium będą liczne kryjówki z kamieni i glony. O urządzeniu akwarium dla tych babek pisze Adam Latusek w „Akwarium" 1/1977.
Zbiornik może być płytki, jego rozległość zależy od ilości posiadanych rybek, gęstości rozmieszczenia kryjówek i stopnia przewietrzania lub filtracji wody. Są to rybki ciepłolubne. Gdy trzymano je w temperaturze ok. 28°C i dobrze karmiono, wtedy zaczynała się właściwa hodowla — babki mnożyły się. Młode lęgną się przez kilka dni począwszy od 3 dnia po tarle. A. Latusek podaje, powołując się na literaturę, że larwy tych babek przez pierwsze 40-48 godzin wiszą u powierzchni wody, po czym — gdy już skończy się żółtko w woreczku żółtkowym — zaczynają odżywianie się. Z kolei J. Madsen podaje, iż młode po wylęgnięciu się od razu rzucają się na naup-liusy (larwy) solowca (Artemia). Dorosłe ryby mogą pożerać młode, zapewne wtedy, gdy te obniżą się w okolice przebywania dorosłych.